POWIAT MAKOWSKI
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Znajdujesz się w: Strona główna / Historia Powiatu Makowskiego / Okres zaborów / Stary park Korybut Woronieckich w Glinkach Starych
24 kwietnia 2017
poprzedni miesiąc następny miesiąc
pn wt śr czw pt so nd
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
imieniny
Bony, Horacji, Jerzego
  

Stary park Korybut Woronieckich w Glinkach Starych

 

Spacer po starym parku   Herb Korybut Woronieckich
Na pagórku stoi mała kaplica z cegły, obok grobowiec i fragment starego muru. Naprzeciwko widzę kopiec z figurką i kamień, upamiętniający pochowanych tu „9-ciu nieznajomych żołnierzy powstania listopadowego”. Brnąc po kolana w śniegu, dochodzę do alei lipowej. Wsłuchując się w szum drzew, jedynych świadków historii Glinek Starych, gm. Sypniewo, próbuję usłyszeć opowieść o dziejach tego tajemniczego miejsca.

Wspomniany park powstał najprawdopodobniej w XIX w., czyli najstarsze drzewa mogą mieć ok. 200 lat. Niestety, do tej pory nie zostały odnalezione żadne dokumenty, które zawierałyby informacje o autorze projektu. W zasadzie niewiele wiadomo nie tylko o samym parku, ale i o ówczesnych właścicielach posiadłości – rodzinie Korybut Woronieckich, których potomkowie mieszkają w Glinkach Starych do dziś.
Jak podaje ks. Michał M. Grzybowski w swojej książce „Sieluń – szkic z dziejów parafii”, jeszcze w 1817 r. wieś była częścią dóbr rodziny Gostomskich, do których należały również m.in. Ruż, Sadykiewicz, Ziemiaki.
Skąd przybył na tereny książę Kaliks Korybut Woroniecki (1795-1879) który ożenił się z córką dziedzica Gostomskiego, Anielą? Nie wiadomo. Najprawdopodobniej ze Zbaraża.

Z badań SGGW w Warszawie wynika, że pierwsze wzmianki o książętach Woronieckich pochodzą z początku XVI w. Ich przodkiem podobnie jak Wiśniowieckich, Poryckich i właśnie Zbarazkich był książę Fedko Nieświzki.

Spacerując po północnej części można się natknąć na fragmentu fundamentu, pozostałego po starym pałacyku. Nieznana jest data jego wybudowania, a z ustnych informacji wynika, że został zniszczony w 1920 r., w czasie wojny polsko-bolszewickiej. W tym czasie dwór zamieszkiwał wnuk Kaliksta, syn Bolesława (1829-1912) i Maryi (1844-1869) z domu Zielińskiej – Marian Andrzej Korybut Woroniecki (1865-1942) wraz z żoną Zofią Aleksandrą. Ich wnuczka, Barbara oraz jej brat Andrzej mieszkają w Glinkach do dziś. Z wielkiego folwarku, do którego należały m.in.: pasieka, młyn, gorzelnia, cegielnia, Woronieckim pozostało już tylko ok. 30 ha ziemi. Nie ma już śladu po starych czworakach stojących wokół domu – spłonęły. Mieszkał w nich stangret Mariana Woronieckiego – Stanisław Piotrowski. Jak mówi jego synowa Helena Piotrowska, książę był człowiekiem porządnym, dobrym dla służby i gospodarnym. Opowieść teścia o Woronieckich słuchała bardzo często.

Pani Barbara, wspominając babcię, która umarła, kiedy wnuczka miała 7 lat, żałuje, że tak mało rozmawiała z nią o dawnych czasach. Zofia Aleksandra była bowiem księżną, odpowiadającą naszemu wyobrażeniu – dostojna, prowadząca światowe życie, wykształcona. Znała francuski, angielski, prawdopodobnie niemiecki.

Ze starych fotografii, które pokazywała mi Barbara Korybut Woroniecka, od których łza się w oku może zakręcić, uśmiechają się do mnie członkowie rodziny Woronieckich. Są wśród nich poprzedni właściciele Glinek Starych – Stefan oraz jego brat Stanisław, ojciec Barbary i Andrzeja.

Książę Stanisław, wychowany przez dworskie guwernantki, był myśliwym. Jako dobry strzelec zadziwiał wszystkich swoimi umiejętnościami. Przydały się one w trudniejszych dla rodziny powojennych czasach. Trofea z licznych polowań pana Stanisława wiszą nadal w nowym domu Woronieckich.

 

Trofea Stanisława Korybuta Woronieckiego 

Kiedy odchodziłam, żegnał mnie z daleka murowany słup – dawna kapliczka, postawiona na pamiątkę jednego z powstań narodowowyzwoleńczych.

Nowa kapliczka

Spacer mój zakończę w tym samym miejscu, w którym go rozpoczęłam. Już wiem, że nowa kapliczka stoi na miejscu starej, modrzewiowej, wybudowanej w 1792r. Była tu również kaplica wraz z kryptą grobową, które według „Kroniki Diecezjalnej Diecezji Płockiej” postawiono w XIX w. Wszystkie budynki jednak zniszczyli Niemcy. Ostatnie spojrzenie na aleję lipową i moja wędrówka zawiłymi drogami historii Glinek dobiega końca.

Dorota Kruk, Ziemia Makowska Nr 3 (156) 09.02.2006 r.

INTERmedi@


Zadaj pytanie Staroście
Powiat w obiektywie
Spacer wirtualny
Foto Galeria
Mapa dojazdu
Baza firm
Gospodarstwa Agroturystyczne
Portal Samorządowy
Fundacja Kocham Maków
Powiat Makowski, ul. Rynek 1, 06-200 Maków Mazowiecki, pow. makowski, woj. mazowieckie
tel.: 29 717-36-60, fax: 29 717-36-64, email: starostwo@powiat-makowski.pl , http://www.powiat-makowski.pl
NIP: 757-14-52-124, Regon: 550668841
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
projekt i hosting: INTERmedi@
zarządzane przez: CMS - SPI
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x